Bir kimse bağını, müsâkât ortaklığıyla başka birisine verse, bu asmalar üzüm verdiğinde, yer sahibi ve onun ev halkı her gün bağa girip ondan yeseler ve alıp götürseler, işçinin hissesini tazmin etmeleri gerekir mi?

Bir kimse bağını, müsâkât ortaklığıyla başka birisine verse, bu asmalar üzüm verdiğinde, yer sahibi ve onun ev halkı her gün bağa giriyorlar, o bağdan hem yiyorlar ve hem de meyveleri alıp götürüyorlar. İşçi ise bağa az girip çıkıyor.
Bu bilgiler göre, eğer bağ sahibinin efrad-ı iyali, bağ sahibinden izinsiz yiyor ve alıp götürüyorlarsa, bu kimselerin yediklerini ve alıp götürdüklerini, kendilerinin tazmin etmesi gerekir. Sanki bunlar yabancı kimseler gibidir. Bağ sahibi tazmin etmez. Çünkü izni yoktur.
Eğer bu kimseler bağ sahibinin bakmakla mükellef olduğu kimseler ise, bağ sahibinin izniyle yiyor ve alıp götürüyorlarsa, bu takdirde, aynı bağ sahibinin meyveyi alıp onlara verdiği gibi sayılır ve bağ sahibi işçiye düşen hisseyi tazmin eder. Eğer bu kimseler bağ sahibinin bakmakla mükellef olduğu kimseler değilse, bağ sahibi bu durumda tazmin etmez.