Soru
Bir kimse hanımıyla yolculuğa çıktığında, hanımını boşasa veya ölse, iddet içindeki hanımının eve dönmesi gerekir mi?
Cevap
Görüntülenme:17
Bir kimse, hanımıyla beraber yolculuk yaparken, hanımını üç talakla veya bâin talakla boşasa veya ölse, kadının maksadı ve gideceği şehir sefer müddetinden az ise, dilerse yolculuğuna devam eder, dilerse de döner, ister şehirde olsun, ister olmasın, yanında mahremi olsun veya olmasın bu böyledir. Ancak evine dönmesi, iddeti kocasının evinde olması için, daha evlâdır.
Eğer karı ve kocanın birisinin maksadı, sefer müddeti ise, diğerininki ise, sefer müddetinden az ise, kadın sefer müddetinden az olanı seçer.
Eğer her ikisinin maksadı sefer müddeti ise ve her ikisi de sahradysalar, kadın dilerse yolculuğuna devam eder veya mahremi olsun, olmasın döner, dönmesi daha evlâdır. Eğer kadın şehirdeyse, mahremsiz çıkmaz. Eğer yanında mahremi varsa, İmam-ı Âzam’a göre yine çıkmaz, imameyne göre ise çıkar. Bu görüş İmam’ın evvelki görüşüdür, diğer görüşü ise daha açıktır.
Eğer koca hanımını yolculukta bir ric’î talakla boşarsa, kocasından ayrılmaz, gidiş ve dönüşlerde ona tabi olur.
Eğer karı ve kocanın birisinin maksadı, sefer müddeti ise, diğerininki ise, sefer müddetinden az ise, kadın sefer müddetinden az olanı seçer.
Eğer her ikisinin maksadı sefer müddeti ise ve her ikisi de sahradysalar, kadın dilerse yolculuğuna devam eder veya mahremi olsun, olmasın döner, dönmesi daha evlâdır. Eğer kadın şehirdeyse, mahremsiz çıkmaz. Eğer yanında mahremi varsa, İmam-ı Âzam’a göre yine çıkmaz, imameyne göre ise çıkar. Bu görüş İmam’ın evvelki görüşüdür, diğer görüşü ise daha açıktır.
Eğer koca hanımını yolculukta bir ric’î talakla boşarsa, kocasından ayrılmaz, gidiş ve dönüşlerde ona tabi olur.
Kaynaklar
وَلَوْ سَافَرَ بِهَا، ثُمَّ طَلَّقَهَا بَائِنًا أَوْ ثَلَاثًا أَوْ مَاتَ عَنْهَا وَبَيْنَهَا وَبَيْنَ مِصْرِهَا وَمَقْصِدِهَا أَقَلُّ مِنْ السَّفَرِ إنْ شَاءَتْ مَضَتْ، وَإِنْ شَاءَتْ رَجَعَتْ سَوَاءٌ كَانَتْ فِي الْمِصْرِ أَوْ غَيْرِهِ مَعَهَا مَحْرَمٌ أَوْ لَمْ يَكُنْ إلَّا أَنَّ الرُّجُوعَ أَوْلَى لِيَكُونَ الِاعْتِدَادُ فِي مَنْزِلِ الزَّوْجِ، وَإِنْ كَانَ أَحَدُ الطَّرَفَيْنِ سَفَرًا وَالْآخَرُ دُونَهُ اخْتَارَتْ مَا دُونَهُ، وَإِنْ كَانَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا سَفَرًا، فَإِنْ كَانَتْ فِي الْمَفَازَةِ مَضَتْ إنْ شَاءَتْ أَوْ رَجَعَتْ بِمَحْرَمٍ أَوْ غَيْرِ مَحْرَمٍ وَلَكِنَّ الرُّجُوعَ أَوْلَى، فَإِنْ كَانَتْ فِي مِصْرٍ لَمْ تَخْرُجْ بِغَيْرِ مَحْرَمٍ، وَإِنْ كَانَ مَعَهَا مَحْرَمٌ لَمْ تَخْرُجْ عِنْدَ أَبِي حَنِيفَةَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - وَقَالَا: تَخْرُجُ وَهُوَ قَوْلُ أَبِي حَنِيفَةَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - أَوَّلًا وَقَوْلُهُ الْآخَرُ أَظْهَرُ، وَإِنْ طَلَّقَهَا رَجْعِيًّا تَبِعَتْ زَوْجَهَا سَارَ أَوْ مَضَى وَلَمْ تُفَارِقْهُ كَذَا فِي الْكَافِي.
الشاملة الهندية 1/535-36
الشاملة الهندية 1/535-36