Soru
Bir kimse, üvey kızına veya oğluna verdiği hibeden dönebilir mi?
Cevap
Görüntülenme:16
Akrabalık değil, sebeb yönünden oluşan mahremiyet, hibeden dönmeye engel değildir. Mesela süt babaları, süt anneleri süt erkek ve kız kardeşler gibi.
Evlilik yoluyla oluşan mahremiyette, hibeden dönmeye engel değildir. Mesela eşin annesi, babası veya kocanın anne ve babası, önceki karısından olma veya önceki kocasından olan kızları ve erkek evlatları gibi.
Buna göre sorunuzdaki kimselere verdiğiniz hibeden dönme hakkına sahipsiniz.
Ayrıca hibeyi teslim ettikten sonra hibeden dönmek için, hediye edilen kimsenin ya rızası olacak veya hâkimin hükmüyle olur. Yoksa kişi, ben hibeden döndüm diyerek verdiği hediyeyi alamaz. Verdiği kişinin razı olması gerek ve eğer razı değilse, iş hâkime çıkarılır ve hakimin hükmüyle hediyeden dönüş yapılır.
Evlilik yoluyla oluşan mahremiyette, hibeden dönmeye engel değildir. Mesela eşin annesi, babası veya kocanın anne ve babası, önceki karısından olma veya önceki kocasından olan kızları ve erkek evlatları gibi.
Buna göre sorunuzdaki kimselere verdiğiniz hibeden dönme hakkına sahipsiniz.
Ayrıca hibeyi teslim ettikten sonra hibeden dönmek için, hediye edilen kimsenin ya rızası olacak veya hâkimin hükmüyle olur. Yoksa kişi, ben hibeden döndüm diyerek verdiği hediyeyi alamaz. Verdiği kişinin razı olması gerek ve eğer razı değilse, iş hâkime çıkarılır ve hakimin hükmüyle hediyeden dönüş yapılır.
Kaynaklar
وَالْمَحْرَمِيَّةُ بِالسَّبَبِ لَا بِالْقَرَابَةِ لَا تَمْنَعُ الرُّجُوعَ كَالْآبَاءِ وَالْأُمَّهَاتِ وَالْإِخْوَةِ وَالْأَخَوَاتِ مِنْ الرَّضَاعِ، وَكَذَا الْمَحْرَمِيَّةُ بِالْمُصَاهَرَةِ كَأُمَّهَاتِ النِّسَاءِ وَالرَّبَائِبِ وَأَزْوَاجِ الْبَنِينَ وَالْبَنَاتِ، كَذَا فِي خِزَانَةِ الْمُفْتِينَ الشاملة الهندية 4/387
لَيْسَ لَهُ حَقُّ الرُّجُوعِ بَعْدَ التَّسْلِيمِ فِي ذِي الرَّحِمِ الْمَحْرَمِ وَفِيمَا سِوَى ذَلِكَ لَهُ حَقُّ الرُّجُوعِ إلَّا أَنَّ بَعْدَ التَّسْلِيمِ لَا يَنْفَرِدُ الْوَاهِبُ بِالرُّجُوعِ بَلْ يَحْتَاجُ فِيهِ إلَى الْقَضَاءِ أَوْ الرِّضَا 385
لَيْسَ لَهُ حَقُّ الرُّجُوعِ بَعْدَ التَّسْلِيمِ فِي ذِي الرَّحِمِ الْمَحْرَمِ وَفِيمَا سِوَى ذَلِكَ لَهُ حَقُّ الرُّجُوعِ إلَّا أَنَّ بَعْدَ التَّسْلِيمِ لَا يَنْفَرِدُ الْوَاهِبُ بِالرُّجُوعِ بَلْ يَحْتَاجُ فِيهِ إلَى الْقَضَاءِ أَوْ الرِّضَا 385