Soru
Cuma günü dualara icâbet(kabul etme) saati hangi vakittir?
Cevap
Görüntülenme:21
Peygamber (sav) bir hadisinde şöyle buyuruyor; “Onda öyle bir saat varki, Müslüman bir kul namaz kılarak o saate denk gelir Allah(cc)’dan bir şey isterse, Allah(cc) ona istediğini mutlaka verir”(Buhâri-895)
Bu hadise göre âlimler Cuma gününde bir icabet saati olduğunu söylemişler, fakat hangi vakit olduğu hususunda ihtilaf etmişlerdir.
Peygamber(sav) efendimize, icabet saatinin ne olduğunu sorduklarında “İmamın minbere oturmasıyla, namazın tamam olması arasıdır” buyurmuştur. Bu görüş en sahih görüş olarak kabul edilmiştir.
Mirâc adlı kitapta da, “Buna göre bir kimsenin, dili ile değil kalbiyle dua etmesi sünnettir.. Çünkü susmakla emrolunmuştur.” denilmektedir.
Diğer bir görüşe göre ise, Cuma gününün son vaktidir. Bu konuda gelen hadisde de, Cuma gününün son vakti olduğu belirtilmiştir. Âlimlerimizde bu görüşe meyl etmişlerdir.
Âlimlerimiz bu konuda 42 görüş bildirmişlerdir. Bu görüşlerin içinden, yukarıda iki görüş sahih olarak kabul edilmiştir. İcabet saati bu iki vakit arasında dönmektedir
Bu iki vakitte dua etmek gerekir.
Bu hadise göre âlimler Cuma gününde bir icabet saati olduğunu söylemişler, fakat hangi vakit olduğu hususunda ihtilaf etmişlerdir.
Peygamber(sav) efendimize, icabet saatinin ne olduğunu sorduklarında “İmamın minbere oturmasıyla, namazın tamam olması arasıdır” buyurmuştur. Bu görüş en sahih görüş olarak kabul edilmiştir.
Mirâc adlı kitapta da, “Buna göre bir kimsenin, dili ile değil kalbiyle dua etmesi sünnettir.. Çünkü susmakla emrolunmuştur.” denilmektedir.
Diğer bir görüşe göre ise, Cuma gününün son vaktidir. Bu konuda gelen hadisde de, Cuma gününün son vakti olduğu belirtilmiştir. Âlimlerimizde bu görüşe meyl etmişlerdir.
Âlimlerimiz bu konuda 42 görüş bildirmişlerdir. Bu görüşlerin içinden, yukarıda iki görüş sahih olarak kabul edilmiştir. İcabet saati bu iki vakit arasında dönmektedir
Bu iki vakitte dua etmek gerekir.
Kaynaklar
«وَسُئِلَ - عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ - عَنْ سَاعَةِ الْإِجَابَةِ فَقَالَ: مَا بَيْنَ جُلُوسِ الْإِمَامِ إلَى أَنْ يُتِمَّ الصَّلَاةَ» وَهُوَ الصَّحِيحُ. وَقِيلَ: وَقْتُ الْعَصْرِ وَإِلَيْهِ ذَهَبَ الْمَشَايِخُ كَمَا فِي التَّتَارْخَانِيَّة
ثَبَتَ فِي الصَّحِيحَيْنِ وَغَيْرِهِمَا عَنْهُ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - «فِيهِ سَاعَةٌ لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ - تَعَالَى - شَيْئًا إلَّا أَعْطَاهُ إيَّاهُ» وَفِي هَذِهِ السَّاعَةِ أَقْوَالٌ. أَصَحُّهَا أَوْ مِنْ أَصَحِّهَا أَنَّهَا فِيمَا بَيْنَ أَنْ يَجْلِسَ الْإِمَامُ عَلَى الْمِنْبَرِ إلَى أَنْ يَقْضِيَ الصَّلَاةَ كَمَا هُوَ ثَابِتٌ فِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْهُ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - أَيْضًا حِلْيَةٌ. قَالَ فِي الْمِعْرَاجِ: فَيُسَنُّ الدُّعَاءُ بِقَلْبِهِ لَا بِلِسَانِهِ لِأَنَّهُ مَأْمُورٌ بِالسُّكُوتِ
وَفِي حَدِيثٍ آخَرَ أَنَّهَا آخِرُ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَصَحَّحَهُ الْحَاكِمُ وَغَيْرُهُ وَقَالَ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ، وَلَعَلَّ هَذَا هُوَ مُرَادُ الْمَشَايِخِ. وَنُقِلَ ط عَنْ الزَّرْقَانِيُّ أَنَّ هَذَيْنِ الْقَوْلَيْنِ مُصَحَّحَانِ مِنْ اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ قَوْلًا فِيهَا وَأَنَّهَا دَائِرَةٌ بَيْنَ هَذَيْنِ الْوَقْتَيْنِ فَيَنْبَغِي الدُّعَاءُ فِيهِمَا ابن عابدين 2\164.
ثَبَتَ فِي الصَّحِيحَيْنِ وَغَيْرِهِمَا عَنْهُ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - «فِيهِ سَاعَةٌ لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ - تَعَالَى - شَيْئًا إلَّا أَعْطَاهُ إيَّاهُ» وَفِي هَذِهِ السَّاعَةِ أَقْوَالٌ. أَصَحُّهَا أَوْ مِنْ أَصَحِّهَا أَنَّهَا فِيمَا بَيْنَ أَنْ يَجْلِسَ الْإِمَامُ عَلَى الْمِنْبَرِ إلَى أَنْ يَقْضِيَ الصَّلَاةَ كَمَا هُوَ ثَابِتٌ فِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْهُ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - أَيْضًا حِلْيَةٌ. قَالَ فِي الْمِعْرَاجِ: فَيُسَنُّ الدُّعَاءُ بِقَلْبِهِ لَا بِلِسَانِهِ لِأَنَّهُ مَأْمُورٌ بِالسُّكُوتِ
وَفِي حَدِيثٍ آخَرَ أَنَّهَا آخِرُ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَصَحَّحَهُ الْحَاكِمُ وَغَيْرُهُ وَقَالَ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ، وَلَعَلَّ هَذَا هُوَ مُرَادُ الْمَشَايِخِ. وَنُقِلَ ط عَنْ الزَّرْقَانِيُّ أَنَّ هَذَيْنِ الْقَوْلَيْنِ مُصَحَّحَانِ مِنْ اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ قَوْلًا فِيهَا وَأَنَّهَا دَائِرَةٌ بَيْنَ هَذَيْنِ الْوَقْتَيْنِ فَيَنْبَغِي الدُّعَاءُ فِيهِمَا ابن عابدين 2\164.