Düşük olan çocuklar da, anne ve babasına şefaat edecekler midir?

Düşük olan çocuklar da, uzuvların bazıları yaratıldığında, ister ruh üflensin, ister üflenmesin, ister 120 günlük olsun, ister olmasın, ister alaka(kan pıhtısı) olsun, ister olmasın, isterse gebelik zuhur etikten sonra olsun, bu hususta önemli olan, hilkatinin(uzuvlarının) belli olup ortaya çıkmış olmasına ve olmamasına göre değerlendirilmiştir.
Buna göre uzuvları belirli olmuşsa, şefaatçi olur, değilse olmaz.
Âlimler düşük olan çocukların ahirette yaşayacağını ve şefaatinin de umulacağını söylemişlerdir. Buna delil Ebu Ubeyde’den merfu olarak rivayet edilen şu hadisdir; “Düşük cennetin kapısında, öfkeli, öfkesinden de karnı şişmiş veya öfkesinden ağır davranarak durur ve annem ve babam cennete girinceye kadar ben cennete girmem der”.
Ebu Cafer’e göre, düşük olan çocuklar, eğer onlara ruh üflenmişse, haşr olunacaklardır, değilse, haşr olunmayacaklardır.
Habefi mezhebine göre ise, âlimlerimiz, uzuvlarının bazıları çıkmışsa, haşr olunacaklarını söylemişlerdir. İsim konulmasının yönü de, ahirette haşr olunacağını göstermektedir. Çünkü mahşerde ismiyle nida olunduğunda, haşr olunmayacaklarsa, isim koymanın bir faydası da olmaz.
Bir hadiste Peygamber(sav) efendimiz “düşüklerinize isim koyun. Şüphesiz ki onlar, sizin öncülerinizdir(ahirette yüksek dereceler elde etmede)” buyurmuştur.
Başka bir hadisde de Peygamber(sav) efendimiz “Allah(cc) düşük yapan çocuğun anne ve babasını, cehenneme sokacağı zaman, düşük çocuk Rabbi ile âdeta mücadele eder. Sonunda “Ey Rabbine karşı ısrar eden düşük, haydi ebeveynini cennete sok” denilir. Bunun üzerine düşük çocuk, onları göbek bağı ile çekerek cennete sokar” buyurmuştur. (Râmuzü’l- Ehadis)