Soru
İnan ortaklarından birisi, başka bir ortak almak istese, bu câiz olur mu?
Cevap
Görüntülenme:20
İnan ortaklığında, açıkça sözleşmede “her biri kendi reyine göre iş yapacak” diye bir şart koşulmamışsa, ortaklardan birisini, başkasını ortak edemez. Sahih olanda budur.
Şayet ortaklardan birisi başka birini ortak edecek olursa, üçüncü ortağın satın aldığı şeylerin yarısı kendisinin, diğer yarısı da, iki inan ortaklarının olur.
Ortak olmayan diğer kimsenin satın aldığı şeyler, kendisi ile diğer inan ortağı arasında yarı yarıyadır. Üçüncü ortağa hisseden bir şey yoktur.
İmam-ı Âzam’dan rivayet olunduğuna göre, o şöyle buyurmuştur; inan ortaklarından birisi, ortağının huzurunda başka bir kimseyle müfâveda ortaklığı kursa, bu ortaklık sahih olur, diğer ortaklığı ise, batıl olur. Eğer inan ortağının bulunmadığı bir yerde yapmışsa, bu durumda müfâveda ortaklığı sahih olmaz.
Şayet ortaklardan birisi başka birini ortak edecek olursa, üçüncü ortağın satın aldığı şeylerin yarısı kendisinin, diğer yarısı da, iki inan ortaklarının olur.
Ortak olmayan diğer kimsenin satın aldığı şeyler, kendisi ile diğer inan ortağı arasında yarı yarıyadır. Üçüncü ortağa hisseden bir şey yoktur.
İmam-ı Âzam’dan rivayet olunduğuna göre, o şöyle buyurmuştur; inan ortaklarından birisi, ortağının huzurunda başka bir kimseyle müfâveda ortaklığı kursa, bu ortaklık sahih olur, diğer ortaklığı ise, batıl olur. Eğer inan ortağının bulunmadığı bir yerde yapmışsa, bu durumda müfâveda ortaklığı sahih olmaz.
Kaynaklar
وَلَيْسَ لَهُ أَنْ يُشَارِكَ غَيْرَهُ إذَا لَمْ يُشْتَرَطْ فِي عَقْدِ الشَّرِكَةِ أَنْ يَعْمَلَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِرَأْيِهِ نَصًّا وَهُوَ الصَّحِيحُ، كَذَا فِي الذَّخِيرَة و لو شَارَكَ أَحَدُهُمَا رَجُلًا شَرِكَةَ عِنَانٍ فَمَا اشْتَرَاهُ الشَّرِيكُ الثَّالِثُ كَانَ النِّصْفُ لِلْمُشْتَرِي وَنِصْفُهُ بَيْنَ الشَّرِيكَيْنِ الْأَوَّلَيْنِ وَمَا اشْتَرَى الشَّرِيكُ الَّذِي لَمْ يُشَارِكْ فَهُوَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ شَرِيكِهِ نِصْفَيْنِ وَلَا شَيْءَ مِنْهُ لِلشَّرِيكِ الثَّالِثِ، كَذَا فِي فَتَاوَى قَاضِي خَانْ
الشاملة الهندية 2/321-22.
وَرُوِيَ عَنْ أَبِي حَنِيفَةَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - أَنَّ أَحَدَ شَرِيكَيْ الْعِنَانِ إذَا شَارَكَ غَيْرَهُ مُفَاوَضَةً بِمَحْضَرٍ مِنْ شَرِيكِهِ تَصِحُّ الْمُفَاوَضَةُ وَتَبْطُلُ شَرِكَتُهُ مَعَ الْأَوَّلِ، وَإِنْ كَانَ بِغَيْرِ مَحْضَرٍ مِنْ شَرِيكِهِ لَمْ تَصِحَّ، كَذَا فِي الظَّهِيرِيَّةِ22
الشاملة الهندية 2/321-22.
وَرُوِيَ عَنْ أَبِي حَنِيفَةَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - أَنَّ أَحَدَ شَرِيكَيْ الْعِنَانِ إذَا شَارَكَ غَيْرَهُ مُفَاوَضَةً بِمَحْضَرٍ مِنْ شَرِيكِهِ تَصِحُّ الْمُفَاوَضَةُ وَتَبْطُلُ شَرِكَتُهُ مَعَ الْأَوَّلِ، وَإِنْ كَانَ بِغَيْرِ مَحْضَرٍ مِنْ شَرِيكِهِ لَمْ تَصِحَّ، كَذَا فِي الظَّهِيرِيَّةِ22