Soru
Kurbanlık olarak alınan hayvanın sütünden ve yününden/kılından istifade edilmesinde bir sakınca var mıdır?
Cevap
Görüntülenme:31
Bir kimse kurbanlık olarak aldığı hayvanın sütünü sağıp alması ve yününü veya kıllarını kırpması ve ondan faydalanması, en sahih görüşe göre mekruhtur. İste kurban adak olsun, ister kesen zengin veya fakir olsun hüküm değişmez.
Eğer hayvanın memesinde süt olur ve memesine zarar vermesinden korkulursa, meme soğuk su ile yıkanır. Bu da fayda vermez ise, sütü sağılır ve tasadduk edilir.
Bazı âlimler bu faydalanmayı, adak kurbanı ve fakirin kendisi üzerine vacip kıldığı kurban hakkında böyledir görüşündedirler. Zengin olan kimsenin aldığı kurbanlıktan istifade etmesi, sütünü sağıp içmesi ve kılını ve yününü kırpmasında bir sakınca görmemişlerdir.
Eğer hayvanın memesinde süt olur ve memesine zarar vermesinden korkulursa, meme soğuk su ile yıkanır. Bu da fayda vermez ise, sütü sağılır ve tasadduk edilir.
Bazı âlimler bu faydalanmayı, adak kurbanı ve fakirin kendisi üzerine vacip kıldığı kurban hakkında böyledir görüşündedirler. Zengin olan kimsenin aldığı kurbanlıktan istifade etmesi, sütünü sağıp içmesi ve kılını ve yününü kırpmasında bir sakınca görmemişlerdir.
Kaynaklar
وَلَوْ اشْتَرَى شَاةً لِلْأُضْحِيَّةِ يُكْرَهُ أَنْ يَحْلِبَهَا أَوْ يَجُزَّ صُوفَهَا فَيَنْتَفِعَ بِهِ؛ لِأَنَّهُ عَيَّنَهَا لِلْقُرْبَةِ فَلَا يَحِلُّ لَهُ الِانْتِفَاعُ بِجُزْءٍ مِنْ أَجْزَائِهَا قَبْلَ إقَامَةِ الْقُرْبَةِ بِهَا، كَمَا لَا يَحِلُّ لَهُ الِانْتِفَاعُ بِلَحْمِهَا إذَا ذَبَحَهَا قَبْلَ وَقْتِهَا
فَأَمَّا الْمُشْتَرَاةُ مِنْ الْمُوسِرِ لِلْأُضْحِيَّةِ فَلَا بَأْسَ أَنْ يَحْلُبَهَا وَيَجُزَّ صُوفَهَا، كَذَا فِي الْبَدَائِعِ. وَالصَّحِيحُ أَنَّ الْمُوسِرَ وَالْمُعْسِرَ فِي حَلْبِهَا وَجَزِّ صُوفِهَا سَوَاءٌ هَكَذَا فِي الْغِيَاثِيَّةِ. وَإِنْ كَانَ فِي ضَرْعِهَا لَبَنٌ وَيُخَافُ يَنْضَحُ ضَرْعَهَا بِالْمَاءِ الْبَارِدِ، فَإِنْ تَقَلَّصَ وَإِلَّا حَلَبَ وَتَصَدَّقَ الشاملة الهندية 5/300-301
فَأَمَّا الْمُشْتَرَاةُ مِنْ الْمُوسِرِ لِلْأُضْحِيَّةِ فَلَا بَأْسَ أَنْ يَحْلُبَهَا وَيَجُزَّ صُوفَهَا، كَذَا فِي الْبَدَائِعِ. وَالصَّحِيحُ أَنَّ الْمُوسِرَ وَالْمُعْسِرَ فِي حَلْبِهَا وَجَزِّ صُوفِهَا سَوَاءٌ هَكَذَا فِي الْغِيَاثِيَّةِ. وَإِنْ كَانَ فِي ضَرْعِهَا لَبَنٌ وَيُخَافُ يَنْضَحُ ضَرْعَهَا بِالْمَاءِ الْبَارِدِ، فَإِنْ تَقَلَّصَ وَإِلَّا حَلَبَ وَتَصَدَّقَ الشاملة الهندية 5/300-301