Soru
Muhrim bir kimse başını, koltuk altını veya sakalını tıraş etse, üzerine ne lazım gelir?
Cevap
Görüntülenme:10
Muhrim bir kimse, zaruret olmadan başını tıraş etse, üzerine dem(koyun veya keçi kesmek) gerekir. Başka bir ceza vermekle kurtulamaz.
Başının dörtte birini veya üçte birini tıraş etmekle, de dem lazım gelir.
Dörtte birinden az olan başın tıraş edilmesiyle, sadaka gerekir.
Sakalda bu hükme tabidir.
Ensesinin tamamını tıraş eden muhrime de, dem gerekir.
İmam-ı Âzam ve İmam-ı Muhammed’e göre, tıraşın haremde veya dşında olması, hükmü değiştirmez. İmam Ebu Yusuf’a göre ise, tıraş haremin dışında olursa bir şey lazım gelmez.
Kasık ve koltuk altını tıraş eden veya tüylerini yolan muhrime de dem gerekir.
Koltuk altlarının birisinin çoğunu tıraş eden muhrime de, sadaka gerekir.
Başının dörtte birini veya üçte birini tıraş etmekle, de dem lazım gelir.
Dörtte birinden az olan başın tıraş edilmesiyle, sadaka gerekir.
Sakalda bu hükme tabidir.
Ensesinin tamamını tıraş eden muhrime de, dem gerekir.
İmam-ı Âzam ve İmam-ı Muhammed’e göre, tıraşın haremde veya dşında olması, hükmü değiştirmez. İmam Ebu Yusuf’a göre ise, tıraş haremin dışında olursa bir şey lazım gelmez.
Kasık ve koltuk altını tıraş eden veya tüylerini yolan muhrime de dem gerekir.
Koltuk altlarının birisinin çoğunu tıraş eden muhrime de, sadaka gerekir.
Kaynaklar
الشاملة الهندية. 1/243 إنْ حَلَقَ رَأْسَهُ مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ فَعَلَيْهِ دَمٌ لَا يُجْزِيهِ غَيْرُه
إنْ حَلَقَ رَأْسَهُ مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ فَعَلَيْهِ دَمٌ لَا يُجْزِيهِ غَيْرُهُ كَذَا فِي شَرْحِ الطَّحَاوِيِّ سَوَاءٌ حَلَقَ فِي الْحَرَمِ أَوْ غَيْرِهِ فِي قَوْلِ أَبِي حَنِيفَةَ وَمُحَمَّدٍ رَحِمَهُمَا اللَّهُ تَعَالَى وَقَالَ أَبُو يُوسُفَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - فِي غَيْرِ الْحَرَمِ لَا شَيْءَ عَلَيْهِ
وَكَذَلِكَ إذَا حَلَقَ رُبْعَ رَأْسِهِ أَوْ ثُلُثَهُ يَجِبُ عَلَيْهِ الدَّمُ وَلَوْ حَلَقَ دُونَ الرُّبْعِ فَعَلَيْهِ الصَّدَقَةُ
وَإِذَا حَلَقَ رُبْعَ لِحْيَتِهِ فَصَاعِدًا فَعَلَيْهِ دَمٌ، وَإِنْ كَانَ أَقَلَّ مِنْ الرُّبْعِ فَصَدَقَةٌ
وَإِنْ حَلَقَ الرَّقَبَةَ كُلَّهَا فَعَلَيْهِ دَمٌ
وَإِنْ حَلَقَ عَانَتَهُ أَوْ إبْطَيْهِ أَوْ نَتَفَهُمَا أَوْ أَحَدَهُمَا فَعَلَيْهِ دَمٌ
وَإِنْ حَلَقَ مِنْ إحْدَى الْإِبْطَيْنِ أَكْثَرَهَا يَجِبُ عَلَيْهِ الصَّدَقَةُ
إنْ حَلَقَ رَأْسَهُ مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ فَعَلَيْهِ دَمٌ لَا يُجْزِيهِ غَيْرُهُ كَذَا فِي شَرْحِ الطَّحَاوِيِّ سَوَاءٌ حَلَقَ فِي الْحَرَمِ أَوْ غَيْرِهِ فِي قَوْلِ أَبِي حَنِيفَةَ وَمُحَمَّدٍ رَحِمَهُمَا اللَّهُ تَعَالَى وَقَالَ أَبُو يُوسُفَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - فِي غَيْرِ الْحَرَمِ لَا شَيْءَ عَلَيْهِ
وَكَذَلِكَ إذَا حَلَقَ رُبْعَ رَأْسِهِ أَوْ ثُلُثَهُ يَجِبُ عَلَيْهِ الدَّمُ وَلَوْ حَلَقَ دُونَ الرُّبْعِ فَعَلَيْهِ الصَّدَقَةُ
وَإِذَا حَلَقَ رُبْعَ لِحْيَتِهِ فَصَاعِدًا فَعَلَيْهِ دَمٌ، وَإِنْ كَانَ أَقَلَّ مِنْ الرُّبْعِ فَصَدَقَةٌ
وَإِنْ حَلَقَ الرَّقَبَةَ كُلَّهَا فَعَلَيْهِ دَمٌ
وَإِنْ حَلَقَ عَانَتَهُ أَوْ إبْطَيْهِ أَوْ نَتَفَهُمَا أَوْ أَحَدَهُمَا فَعَلَيْهِ دَمٌ
وَإِنْ حَلَقَ مِنْ إحْدَى الْإِبْطَيْنِ أَكْثَرَهَا يَجِبُ عَلَيْهِ الصَّدَقَةُ