Namazlardan sonra bir kısım kimseler musafaha ediyorlar. Bunların yaptıkları doğru mu?

İki Müslümanın karşılaşma anında musafaha etmeleri köklü ve mütevatir bir sünnettir. Peyğamber(sav) efendimiz bir hadisinde “Kim bir Müslüman kardeşiyle karşılaşır ve musahafa eder ve elini sallarsa, günahları dökülür” buyurmuştur. Bu hadise binaen her vakit, Müslüman bir Müslümanla karşılaşmasında yapılması sünnet olmuştur. Fakat bu sünneti sırf namazların arkasına yapılmasına tahsis etmek, râfizilerin yaptığı bir bidattır..
Çünkü sahabe efendilerimiz(r.anh) namazların arkasında musahafalaşmamışlardır. İbn-ü Hacer “namazlardan sonra yapılan bu bidatten insanlar sakındırılır onu yapan şiddetle kınanır" demiştir.
İmam Nevei’ye göre, mübah bir hasenedir, bir kısım âlimler de cevazına hükmetmişlerdir. Fakat son devrin meşhur âlimlerden olan İbn-i Âbidi’inde tercih ettiği, rafizilerin adeti olmasıdır. Hatta o Nevei’nin iki farklı görüşü olduğunu da nakletmiştir.
Cahil insanlar bunu namazın arkasında yapılan bir sünnetdir analayışına kapılması endişesiyle âlimler, kaçınılması gerektiğini söylemektedirler.
İbn-i Hacer’de “Şeriatte aslı olmayan mekruh bir bidattir” demiştir.
Musafaha, el avuçlarının diğerinin el avucunun içine koymakla, yüzler birbirine dönmüş şeklinde olur. Sadece parmakla yapılan musafaha olmaz.
Bir şeyde haram ve sünnet birleştiğinde harama girmemek için sünnet terkedilir fehvası gereğince, namazdan sonra musafaha yapmamak ve üstelik âlimler arasında ihtilafı gözetmek en doğru olsa gerek.