Bir kimse, dört rekatlı bir namaz kılarken, üç mü kıldım, dört mü kıldım diye şüphelense, bu kimsenin ne yapması gerekir?

Bu durumla karşılaşan bir kimsenin başına bu hal, âdet haline gelmemişse, bu âdet hali;
Çoğu âlimlerin görüşüne göre, büluğ çağına erdikten sonra, asla namazında bu şekilde şüpheye düşmemiş, bu hal ilk defa başına gelmişse, âdet haline gelmemiş sayılır. Bu şüpheden sonra, bir şüphe daha gelse, âdet haline gelmiş sayılır.
Zayıf bir görüşe göre, senede iki defa bu hal, başına gelen bir kimse ise, şüphe, âdet haline gelmiş sayılır. Senede bir defa şüphe olursa, âdet haline gelmemiş sayılır.
İşte namaz kılan kimsede şüphe, âdet haline gelmemişse, namazını, namaza zıt olan bir şeyle keser. Ayakta da selam vererek kesse de, oturarak selam vermesi, daha evladır, oturarak selam vermenin sünnet olduğunu da söyleyen âlimler vardır. Mücerret niyetle, namazdan çıkmış olmaz. İlla bir amel ile namazını keser. Başladığı namazı bozduktan sonra, bu kimse, yeniden namazını kılar.
Eğer şüpheye düşme âdet haline gelen bir kimse ise, zann-ı galibine göre amel eder. Yani üç veya dört rekatten, hangisi hakkında kanaatı ağır basıyorsa, zorluğu ortadan kaldırmak için, o tarafı tercih ederek namazına devam eder. Buradaki zorluktan maksat, kesin bilgiyle amel etme teklifinin, güç olmasıdır.
Eğer ağır basan bir kanaatı yoksa, bu durumda en az rekatı esas alır ve farz veya vacip oturuşu terk etmemek için de, oturmasından şüphelendiği her bir yerde de oturur.
Şöyle ki; mesela bir kimse öğle namazın farzını kılmaktayken, üç mü dört mü kıldığından şüphelenirse ve hangi rekatte olduğu hakkında da, ağır basan bir kanaatı da yoksa, üçüncü rekatte olduğunu esas alır, üçüncü rekatın sonunda oturur, tahiyyat duasını okur. Çünkü dördüncü rekat olam ihtimali vardır. Ayağa kalkar, dördüncü rekatıda kılar ve oturur, tahiyyat duasını okur, sehiv secdesi yapar, sonra tekrar tahiyyat duasını okur, arkasından salavat ve okuyacaksa (Rabbenâ âtinâ…..Rabbenağfirlî……)dualarını okur ve selam verir.