Bir kimse, vitir namazını kılarken, ikinci rekatte miyim, yoksa üçüncü rekatte miyim, diye şüphelense, bu kimse ne yapar?

Bu durumla karşılaşan bir kimsenin başına bu hal, âdet haline gelmemişse, bu âdet hali;
Çoğu âlimlerin görüşüne göre, büluğ çağına erdikten sonra, asla namazında bu şekilde şüpheye düşmemiş, bu hal ilk defa başına gelmişse, âdet haline gelmemiş sayılır. Bu şüpheden sonra, bir şüphe daha gelse, âdet haline gelmiş sayılır.
Zayıf bir görüşe göre, senede iki defa bu hal, başına gelen bir kimse ise, şüphe, âdet haline gelmiş sayılır. Senede bir defa şüphe olursa, âdet haline gelmemiş sayılır.
İşte namaz kılan kimsede şüphe, âdet haline gelmemişse, namazını, namaza zıt olan bir şeyle keser. Ayakta da selam vererek kesse de, oturarak selam vermesi, daha evladır. Mücerret niyetle, namazdan çıkmış olmaz. İlla bir amel ile namazını keser. Başladığı namazı bozduktan sonra, bu kimse, yeniden namazını kılar.
Eğer şüpheye düşme âdet haline gelen bir kimse ise, zann-ı galibine göre amel eder. Yani birinci veya ikinci rekatten, hangisi hakkında kanaatı ağır basıyorsa, zorluğu ortadan kaldırmak için, o tarafı tercih ederek namazına devam eder. Buradaki zorluktan maksat, kesin bilgiyle amel etme teklifinin, güç olmasıdır.
Eğer ağır basan bir kanaatı yoksa, bu durumda en az rekatı esas alır ve farz veya vacip oturuşu terk etmemek için de, oturmasından şüphelendiği her bir yerde de oturur.
Şöyle ki; Şöyle ki; mesela bir kimse, vitir namazını kılmaktayken, ikinci rekatte miyim, yoksa üçüncü rekatte miyim diye şüphelenirse ve hangi rekatte olduğu hakkında da, ağır basan bir kanaatı da yoksa, ikinci rekatte olduğunu esas alır, ikinci rekatı kılarken, Fatiha ve bir sure okur, tekbir alır kunut duası okur, rekatın sonunda oturur, tahiyyat duasını okur. Çünkü üçüncü rekat olma ihtimali vardır.
Üçüncü rekat için ayağa kalkar, Fatiha ve bir sure okur, tekbir alır kunut duası okur, rekatın sonunda oturur, tahiyyat duasını okur. Sehiv secdesi yapar, tahiyyat, salavt ve okuyacaksa dualaı okur ve selam verir.
Zayıf bir görüşe göre, ikinci rekatte kunut okumaz. Çünkü ikinci rekatte kunut okumak, bidattır.
Fakat buna şöyle cevap verilmiştir; bidat ile vacip arasında şüpheye düşünüldüğünde, ihtiyaten vacip yapılır.