Ölüm anında olan bir kimseye, şehâdet kelimesi mi telkin edilmeli, yoksa “lâ ilahe illallah” sözümü telkin edilmeli?

Ölme anında olan bir kimsenin yanında olan kimselere, ölüye telkinde bulunmak, kelime-i şehadeti, hasta gargaraq halinden önce, onun duyabileceği şekilde, yüksek sesle söylemek menduptur, bir görüşe göre ise, vaciptir.
Müslüman olan kimseye “lâ ilahe illallah” telkin edilir. Âlimlerin çoğunluğuna göre “ lâ ilahe illallah muhammedün resulullah” telkin edilir ve “lâ ilahe illallah” sözüyle iktifa olunmaz, birinci şehadet, ikincisi olmadan kabul edilmez, demişlerdir.
İbn-i Hacer, bunu kabul etmemiş ve Müslüman olan kimseye, Müslüman olması yönüyle “lâ ilahe illallah” telkin edilir, Müslüman olmayan kimseye ise, kesinlikle “lâ ilahe illallah muhammedün resulullah” sözüyle telkin edilir. Çünkü Müslüman olmayan bir kimse, ancak bu iki şehadet ile Müslüman olmuş olur.
Zaten hadisde de “Her kimin son sözü Lâ ilahe illallah olursa, cennete girer”(Ebu Davud, cenâiz) ifadesi, müslüman olanlar içindir.
Buna göre şehadet kelimesi telkin edilirse, “lâ ilahe illallah muhammedün resulullah” âlimler arasındaki ihtilaftan da kurtulmuş olunur. Fakat sadece “lâ ilahe illallah” sözüyle telkin edilirse de, telkin yapılmış olur.
Tâtarhâniye adlı kitapta da, Ebu Hafs’ın bir hastaya, şu şekilde telkin ettiği rivâyet edilmiştir. استغفر الله الذى لا اله هو الحي القيوم و أتوب اليه