Soru
Müzaraat akti, her iki taraf için de bağlayıcı mıdır?
Cevap
Görüntülenme:2
Müzaraat akti, tohumu veren için, lazım(bağlayıcı) akit değildir. Fakat diğer ortak için bağlayıcıdır.
Hatta tohum veren ortağı, müzaraat akti yapıldıktan sonra, bu akitten vazgeçse, ister bir özrü olsun, ister olmasın, buna hakkı vardır. Fakat diğer ortağın, bir özür olmadıkça, vazgeçme hakkı yoktur.
Şayet tohumu toprağa attığında, her iki taraf için bu akit artık bağlayıcı olmuş olur ki, bir özür olmadıkça bundan sonra bu akti fesh edemezler.
İmma Ebu Yusuf’tan rivayete göre, tohum arazi sahibinden olur ve işçiye tohumu verdiği takdirde, her iki taraf için müzaraatı iptal etme hakkı artık yoktur. Eğe tohumu işçiye vermezse, arazi sahibinin bu akti iptal etme hakkı olur, fakat işçinin iptal etme hakkı yoktur.
Hatta tohum veren ortağı, müzaraat akti yapıldıktan sonra, bu akitten vazgeçse, ister bir özrü olsun, ister olmasın, buna hakkı vardır. Fakat diğer ortağın, bir özür olmadıkça, vazgeçme hakkı yoktur.
Şayet tohumu toprağa attığında, her iki taraf için bu akit artık bağlayıcı olmuş olur ki, bir özür olmadıkça bundan sonra bu akti fesh edemezler.
İmma Ebu Yusuf’tan rivayete göre, tohum arazi sahibinden olur ve işçiye tohumu verdiği takdirde, her iki taraf için müzaraatı iptal etme hakkı artık yoktur. Eğe tohumu işçiye vermezse, arazi sahibinin bu akti iptal etme hakkı olur, fakat işçinin iptal etme hakkı yoktur.
Kaynaklar
وَمِنْهَا أَنَّ هَذَا الْعَقْدَ غَيْرُ لَازِمِ فِي جَانِبِ صَاحِبِ الْبَذْرِ وَلَازِمٌ فِي جَانِبِ صَاحِبِهِ حَتَّى لَوْ امْتَنَعَ بَعْدَمَا عُقِدَ عَقْدُ الْمُزَارَعَةِ وَقَالَ: لَا أُرِيدُ زِرَاعَةَ الْأَرْضِ لَهُ ذَلِكَ سَوَاءٌ كَانَ لَهُ عُذْرٌ أَوْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلَوْ امْتَنَعَ صَاحِبُهُ لَيْسَ لَهُ ذَلِكَ إلَّا مِنْ عُذْرٍ هَكَذَا فِي الْبَدَائِعِ وَلَوْ أَلْقَى الْبَذْرَ فِي الْأَرْضِ تَصِيرُ لَازِمَةً مِنْ الْجَانِبَيْنِ حَتَّى لَا يَمْلِكُ أَحَدُهُمَا الْفَسْخَ بَعْدَ ذَلِكَ إلَّا بِعُذْرٍ كَذَا فِي الْمُحِيطِ
وَفِي الْمُنْتَقَى عَنْ أَبِي يُوسُفَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - إذَا كَانَ الْبَذْرُ مِنْ قِبَلِ رَبِّ الْأَرْضِ وَدَفَعَهُ إلَى الْمُزَارِعِ فَلَيْسَ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنْ يُبْطِلَ الْمُزَارَعَةَ فَإِنْ لَمْ يَدْفَعْ الْبَذْرَ إلَى الْمُزَارِعِ فَلِرَبِّ الْأَرْضِ أَنْ يُبْطِلَهَا وَلَيْسَ لِلْمُزَارِعِ أَنْ يُبْطِلَهَا كَذَا فِي الذَّخِيرَةِ
الشاملة الهندية 5\236
وَفِي الْمُنْتَقَى عَنْ أَبِي يُوسُفَ - رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى - إذَا كَانَ الْبَذْرُ مِنْ قِبَلِ رَبِّ الْأَرْضِ وَدَفَعَهُ إلَى الْمُزَارِعِ فَلَيْسَ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنْ يُبْطِلَ الْمُزَارَعَةَ فَإِنْ لَمْ يَدْفَعْ الْبَذْرَ إلَى الْمُزَارِعِ فَلِرَبِّ الْأَرْضِ أَنْ يُبْطِلَهَا وَلَيْسَ لِلْمُزَارِعِ أَنْ يُبْطِلَهَا كَذَا فِي الذَّخِيرَةِ
الشاملة الهندية 5\236